Τελικά σε νικά

Χάρηκε η ψυχή μου
που υπάρχεις, φως δως μου
την ανάγκη να κερδίσω.
Ένα ταξίδι μακριά μας
να σε πάω ,
πού να γείρω
να μπορώ να σε μυρίσω;
Είναι το χάδι του ήλιου ζωτικό,
πώς να κάνεις τη λατρεία σου σοφία;
Πολλά γιατί στην άκρη ξεχασμένα, ένα πολλά στο μέλλον τριγυρίζει.
Πώς να ξέρεις οτι ζεις πραγματικά.
Τι είναι αυτό που σε κάνει να πονάς.
Στα μαβιά της θάλασσας νερά, αγέρωχη τρυφερή μορφή
που τελικά νικά.

~Ελπίδα Δημητρίου~

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Google+ Followers