Ανήκει στο Λαό

Χρυσό νήμα των καιρών
Αφροδίτη της κερδοσκοπίας
μικροσκόπιο του πλούτου
μνήμη που ήρθες να μας αγκαλιάσεις ενώ αδυνατούσε τόσα χρόνια να μας δώσεις μια ματιά...ένα χέρι να πιάστουμε και μεις... Μόνοι τα καταφέραμε αδέρφια όλον ετούτο τον καιρό... Μόνοι ξεχασμένοι από το Δία και με τα ταμπούρλα του πολέμου  σιγοψυθιριστά να μας καίνε αλλά κανείς να μην μπορεί να μιλήσει για φωτιά... Πόσο μου έλειψε η βασιλιά σου δικαιοσύνη, πόσο σε ζήταγα ισότητα, πόσο φώναζα δημοκρατία ελευθερία για ένα σου βλέμμα... Μα μάταια... Τώρα βλέπω τα κοράκια που γίναν γύπες και μας απειλούν με καλοσύνη και εκσυγχρονισμό... Λυπάμαι έθνη... έμαθα από πολύ παλιά να ξεχωρίζω τους εχθρούς...όσα πρόσωπα και αν έρθουν ο εχθρός μυρίζει...συμφέρον... Γιατί για αυτό που ήρθατε απόψε εδώ  δε σας ανήκει... Ανήκει στο Λαό.
~Φαίη Σουρή~

Google+ Followers