το κορίτσι έμελλε τόσο γρήγορα γυναίκα να γενεί

Μάτια μου,
φάρε του μέλλοντός μου
σε ποια ζοφερή φαντασία
απόψε κοιμήθηκες κρίνε μου

πιες από το νερό της λήθης
να ξεχάσεις τα ματωμένα χέρια
που ξερίζωσαν την αγνότητα
της μικρή σου καρδιάς

Τόσο μένος σε μια αθώα ψυχή
πως μπορείς και το ρίχνεις σκύλε
καταστροφέα του μικρού τούτου λουλουδιού

Από πότε άνθρωποι
τα μικρά μας ενηλικιώνονται
πριν προφτάσει η ήβη
να χαράξει πάνω στα κορμιά τους

μικρές δρισοσταλίδες μου
αγέννητες ακόμη
σπαράζει η καρδιά μου
που το κορίτσι έμελλε
τόσο γρήγορα γυναίκα να γενεί.

~Φαίη Σουρή~


Αρχειοθήκη ιστολογίου

Google+ Followers