Έρωτος ομολογία

Σαν της λίμνης το νερό
ποθώ να σε γεμίσω
τον έρωτα μου πέταλο πέταλο
στα χέρια σου ν' αφήσω

στα στάχυα τα ξερόχορτα
χρυσό στολίδι στέκεις
Ρόδο μου εσύ ανήσυχο
πόση δύναμη που έχεις

φιλί γλυκό επρόβαλε
στα χαραγμένα χείλη
στα μπράτσα σου τυλίχτηκα
όπως το μαργαριτάρι στο κοχύλι

στους εφτά κόσμους
με πάει η ζεστασιά σου
της αγάπη μας είδωλο ανώτατο
η σάρκα της καρδιάς σου

δεν είμαι εγώ που σ'αγαπώ
ούτε εσύ για μένα
είναι ο έρωτας θεία στιγμή
που αξίζει στον καθένα.

~Φαίη Σουρή~



Αρχειοθήκη ιστολογίου

Google+ Followers