Ξύπνησα

Αποδημητικό μου πουλί
πόσο μου λείπεις
πόσο σε ζητώ
Μου αρκεί που έρχεσαι τα βραδιά
και με θαμπώνεις με τα φτερά σου
μου αρκεί που πετάμε μαζί στην αιωνιότητα
μου αρκεί που ο λόγος σου
στάζει νέκταρ
που η αφή σου μου ζεσταίνει το κάθε
μολυσμένο μου κύτταρο
Αποδημητικό μου πουλί
ως πότε θα αρκούμαι σ' αυτά που γίνονται τη νύχτα
ως πότε;
Σήμανε η ώρα του γυρισμού νομίζω...
Ξύπνησα!

~Φαίη Σουρή~


Αρχειοθήκη ιστολογίου

Google+ Followers