Μικρή κοιτούσα τα αστέρια
και έφτιαχναν ιστορίες...
Ιστορίες με πρίγκιπες και άλογα...
Τώρα μένω σε ένα δυάρι
δύσκολη η πρόσβαση στον ουρανό
Και από ιστορίες ψιλοπράγματα...
Τι να 'γινε και χαθεί ο πρίγκιπας του παραμυθιού?
Τι φταίει και η κοινωνία αιχμαλωτίστηκε σε ένα δυάρι
χωρίς διάθεση και ρομαντισμό...
Λείπει η αγάπη από τις μέρες μας...
Βολευτήκαμε σε ένα πέρνα καλά
και βαφτίσαμε τα επιδερμικά ικανοποίηση...
Από πότε η ευκολία έγινε αυτοσκοπός...
Από πότε ο φυγόπονος είναι και ευτυχισμένος άνθρωπος?
Κάπου μας τα διδάξανε λάθος...
και μεις ούτε που κοπιάσαμε να δούμε τι κρύβεται
λίγο πιο πέρα από τα φανερά...

~Φαίη Σουρή~

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Google+ Followers